wat voorafging...
Naar buiten.
- Wat is hier gebeurd? - Dit meisje zat vast in een kelder.
Ik arresteer je op verdenking van ontvoering en afpersing.
Heb je een deal gesloten? Ik wil weten of je ons verraden hebt.
Tommy Lee Royce is nog steeds voortvluchtig, en Lewis Whippey ook.
Maar we krijgen hem wel.
Je bent volgende week jarig. Ga je dan nog iets doen?
Nee, geen zin.
Probeer alsjeblieft te begrijpen dat je oma nog steeds ziek is.
Dat is toch geen leven, bij een oude vrouw, zonder vader?
Dat is geen leven voor zo'n jongen.
gezocht
Ik wacht wel in de auto.
- Catherine. - Hallo.
Heb je het niet erg druk? Ik kan wachten, hoor.
Nee, voor jou heb ik het nooit te druk. We gaan straks verder, jongens.
- Hoe is het met je? - Tja...
We wilden naar 't ziekenhuis gaan, maar...
Nergens voor nodig.
Kom je mee?
- Wil je thee, of iets anders? - Thee, graag. Dank je.
Heb je m'n boodschap gekregen?
- Welke boodschap? - Ik had Clare gevraagd...
om tegen jou te zeggen dat ik je graag wil helpen. Met wat dan ook.
Zoals je hypotheekschuld. Hoe hoog is 't?
Doe niet zo raar.
Als we jou uit de brand mogen helpen, maak je ons echt heel erg gelukkig.
- Ze maakte 'n grapje. - Volgens mij niet.
Ik heb gewoon m'n werk gedaan. Het zou denk ik ook niet ethisch zijn.
Ik stel je aanbod op prijs, maar...
- Ik wil gewoon iets terugdoen. - Dat is niet waarom ik hier ben.
Ann is in het ziekenhuis bij me geweest.
Echt waar? Maar ik dacht...
Nee, zij is wel langs geweest, al wilde ik eigenlijk geen bezoek.
Ik was blij om haar te zien, hoor. Maar ze heeft me toen iets verteld.
Iets heel pijnlijks. Iets dat ze... Ze kon het jou niet zelf vertellen...
dus doe ik het nu voor haar.
Ze is verkracht.
Een van de ontvoerders, Tommy Lee Royce, heeft haar verkracht.
Als hij straks voor de rechter komt, en dat gaat hoe dan ook gebeuren...
wil ze dat jij het al weet...
want zoiets moet je niet pas in de rechtszaal horen.
Vandaar. Maar ze wil niet dat haar moeder het te weten komt.
- Helen hoeft het niet te weten. Toch? - Nee.
Maar jij moet het wel weten.
Daarom vertel ik het je, omdat ze dat zelf te moeilijk vindt.
Ze gaat er op zich heel goed mee om...
maar ze weet nu nog even niet hoe ze het tegen jou moet zeggen.
- Waar zijn ze nou? - Wie?
Je wordt toch permanent 'geobserveerd'?
Ze zijn vast ergens in de buurt.
- Wat doe jij nou? - Blijf van me af, vuile schoft.
- Ik ken hem niet, hoor. - Hou op.
Wilde je me spreken?
Doe je gordel om.
- Waar woon je? - Is dat m'n zoon?
- Dat is mijn zoon. - Je hebt niks met hem te schaften.
Ik heb iets met Becky gehad.
Smeerlap. Ik weet wat je met haar gedaan hebt.
Je bent m'n zoon. Ik ben je vader. Jij bent m'n zoon, Ryan.
Ryan, ik heb je moeder gekend.
Ik wist dat er iets moois zou gebeuren, zei Bobbie.
Maar dat dit het zou zijn...
O, papa, mijn lieve papa!
Heeft moeder m'n brief niet ontvangen, vroeg vader.
Er zat vanochtend niets bij de post. O, papa! Je bent het echt, hè?
Toen ze een vertrouwde hand de hare voelde vastpakken, wist ze het zeker.
De dader is opgepakt.
Iedereen weet nu dat je vader het niet gedaan heeft.
Dat wist ik al vanaf het begin, zei Bobbie.
- Hoe gaat het nu? - Best goed. Al een heel stuk beter.
- Is ze al beter? - Het gaat de goede kant op.
Langzaam maar zeker.
Het zou helpen als ze Tommy Lee Royce oppakten. Daarom wilde ik je spreken.
Voor mij alleen een kop thee.
Ze is volgende week jarig.
Normaal doet ze er niks aan, maar ik heb haar nu zover dat...
De Gallaghers willen haar namelijk zo ontzettend graag bedanken.
Dus we vieren het met de naaste familie en met Ann, Helen en Nevison.
Super. Nevison Gallagher, jeetje.
Ik zit alleen nog met één ding. Moet ik je vader en Ros ook uitnodigen?
Ja, dat is goed. Als mam dat ook wil.
Het is namelijk wel zo... Ik wil ze op zich best uitnodigen, maar...
Ze zien elkaar dus tegenwoordig weer, je ouders.
Je bedoelt dat ze...
seks hebben?
Dus dat is een beetje...
Feestjes organiseren, vreselijk. Maar ze is hard toe aan een verzetje.
Ze was immers op 'n haar na dood, en ze heeft iemand het leven gered.
Alleen hem uitnodigen is ook geen optie.
Het maakt mij niet uit, hoor.
- Maar wat lijkt jou 't beste? - Ik weet toch niet wat er speelt.
Dat weet ik, maar...
Pa wel uitnodigen en Ros niet, dat kan niet.
- Maar moet je ze wel uitnodigen? - Ze hebben zich over Ryan ontfermd.
- Over Ryan? - Ja.
- Wat moet pa opeens weer met haar? - Het speelt al wat langer, hoor.
Het is begonnen toen hij hoorde dat hij z'n baan zou kwijtraken.
Het spijt me. Dit had ik beter niet kunnen zeggen, hè.
Snel.
DC 9224 hier. We hebben dringend bijstand nodig.
Schietincident op de A629.
Stuur een ambulance en een helikopter.
De twee verdachten rijden op een motor op de A629...
bij Halifax richting Huddersfield.
We gaan nog even langs de winkel.
Ik moet nog wat laatste boodschappen doen voor vanavond.
Mag ik snoepjes?
- Heb je je de hele dag goed gedragen? - Ja.
- Mag ik vanavond langer opblijven? - Jawel, als je lief bent.
- Komt m'n opa ook? - Ja.
- En Ros ook? - Ja.
Ik vind Ros aardig.
- Wanneer dan? - Ze was vorige week bij me.
- Wanneer heb je z'n loon stopgezet? - Toen ze hem arresteerden.
Mag dat wel?
Ze heeft wel 'n punt, want we weten nog helemaal niet wat zijn rol was.
Nou, dan stapt ze maar naar de rechter.
Ze zit in 'n rolstoel.
En zij en haar kinderen hebben er niets mee te maken.
Klopt, maar zoals ik ook tegen haar heb gezegd:
Daden, dus ook zijn daden, hebben bepaalde consequenties.
Daar zul je ze hebben.
- Is hij echt door z'n mond geschoten? - Ik heb 't lijk dus niet zelf gezien.
Toen wij daar aankwamen, was de hele boel al afgeschermd.
Dat zeiden ze er op het nieuws niet bij.
Wie zijn de daders?
Kolonel van Geelen en Professor Pimpel.
- Op een Honda. - Met de loden pijp.
Als ze wisten wie de daders waren, hadden ze die wel opgepakt, hè.
Hier zo. Helen, Ann en Nevison zijn er.
Goedenavond.
- Catherine is daar ergens. - Ik ben Richard. Dit is m'n vrouw.
- Hoe is het met jullie? - We leven nog.
Dag, Catherine.
Ze hebben kapitalen aan m'n opleiding uitgegeven...
maar ik ben werk- en doelloos.
Ik ben afgestudeerd met een 2:1- vermelding waar je dus niks mee kunt.
Ik kan docent worden, maar dan steek ik nog liever m'n ogen uit.
Of desnoods 'n groepsverkrachting. Ik spreek uit ervaring.
Niet dat ik dat heb meegemaakt, maar toch.
- Trek je het een beetje? - Jawel.
Ik moet wel, vanwege m'n moeder.
Gelukkig maar.
Wat er voorgevallen is, zegt sowieso meer over hem dan over mij.
Goede instelling.
De meeste vrouwen geven zichzelf de schuld, wat volslagen belachelijk is.
En toch gebeurt het bijna altijd.
Jij bent echt een uitzondering.
- Ik wil gewoon dat hij gepakt wordt. - Dat gebeurt ook.
Is alles in orde, knul?
Ik neem aan dat Ros niet weet dat je weer met ma ligt te vozen.
Waar... Waar heb je dat nou vandaan?
En Ryan is opeens helemaal in de familie opgenomen?
We hebben een beetje bijgesprongen toen je moeder ziek was.
Leugenaar. En ik maar denken dat jij het snapte.
- Jezus, man. - Wat moest ik snappen?
Wat ze kapotmaakte toen ze dat geval in huis nam.
Daniel, je bent dronken. Je hebt niet door hoe hard je praat.
- Je bent al net zo verknipt als zij. - Ik kan je totaal niet volgen.
Wat is er aan de hand? Begin bij het begin.
Ben je soms vergeten wat ze toen tegen me heeft gezegd?
Nee, dat ben ik niet vergeten, maar...
Hé, hallo. Daar heb je dat geval dat er niet hoort te zijn.
- Kom, we gaan even naar buiten. - Nee, pleur een eind op.
Kijk nou wat je doet.
Ik stond echt met m'n oren te klapperen toen Clare 't vertelde.
Ik dacht echt dat jij het snapte, maar je duikt weer met haar in bed.
- Wat is hier aan de hand? - Hij heeft 'n fles omgestoten.
- Wat is er dan? - Daniel heeft wat te veel gedronken.
Breng jij Ryan naar boven, Catherine?
- Wat is er, Daniel? - Ja, ga maar gauw naar bed, rotjoch.
En zout jij ook maar op, pokkenwijf.
Breng jij Ryan maar naar bed, dan los ik dit wel op.
O, je gaat het oplossen? Dacht je dat echt?
Doe jij eens rustig.
Ik had 't niet tegen jou, want ik praat allang niet meer met je.
Er ligt glas en je bent dronken en ik wil niet dat er ongelukken gebeuren.
Doe niet alsof ik zo'n zatlap ben die je bij het surveilleren tegenkomt.
- Sorry, hoor. Een kleine familieruzie. - Wat is er dan?
Ga jij maar lekker bij die anderen zitten, hoor.
Jou heb ik toch allang afgeschreven.
- Ik ben in hem teleurgesteld. - Waarom dan?
Straks geloof jij ook nog dat Becky 'n soort heilige was, net als zij.
Hij is boos dat we Ryan hebben opgevangen.
Het gaat niet om hem. Het gaat om jou.
Ik dacht dat jij het allemaal snapte.
Becky was een loser. Daar kun jij een puntje aan zuigen.
Ze ging om met leeglopers en verslaafden. Ze vroeg er gewoon om.
Dat vindt je moeder niet leuk om te horen.
Nee, want dat past niet in haar plaatje.
Ze heeft er zelf om gevraagd, mam.
Ze vond hem leuk, dat heeft ze me zelf verteld.
Zo'n dom wicht was het.
Wat is er aan de hand?
Dat ik m'n hele leven al in het gareel loop.
Altijd goede cijfers gehaald, altijd braaf geweest.
Jullie hadden geen kind aan me. En wat kreeg ik als dank?
'Had jij niet dood kunnen gaan, Daniel? Waarom zij, waarom niet jij?'
- Als ik dat ooit gezegd heb, dan... - 'Als'? Hij was getuige, hoor.
Of ga je dat deel nu ook herschrijven?
Als ik dat heb gezegd, dan spijt 't me...
En hou op met die rouw-flauwekul.
Daar trappen wij niet in. We waren er zelf bij.
Het is geen verdriet...
maar schuldgevoel, omdat je het niet kon voorkomen.
Becky was ontspoord. Ze was volledig onhandelbaar. Je stond machteloos.
Hou nou toch eens een keer op met haar te idealiseren.
Ze was gewoon een dom, egoïstisch kreng.
Ze had schijt aan je.
Graag 'n beetje respect voor de mensen die erbij waren...
en die weten hoe het zit.
We gaan naar huis. Ik ben helemaal klaar met die twee.
Ze zijn allebei ziek in hun hoofd.
Sorry. Maar dat is ook niet echt handig om tegen iemand te zeggen.
Ze was net dood. Ik was de weg kwijt. Weet ik veel wat ik toen gezegd heb.
- Gaat het een beetje? - Ik snap het niet.
Hoe weet hij in hemelsnaam van mij en Richard af?
Weet je...
Misschien via mij. Ja, via mij.
Hoe bedoel je?
We hadden 't erover of je Ros en Richard erbij wilde hebben.
- Je weet toch dat Daniel me haat. - Maar dat is niet zo.
Voor hetzelfde geld had hij het geroepen waar Ros bij was. Verdomme.
Je had hem moeten zien stressen toen ze je opereerden.
- En al heb ik het gezegd. Het klopt. - Zeg dat nou niet.
Hij was stinkend jaloers op haar. Op Becky.
- Zulke dingen mag je niet zeggen. - Wat weet jij er nou van?
Misschien was hij wel jaloers, omdat zij altijd alle aandacht opeiste.
Ik moet ook niet naar jou luisteren.
Ik zei toch dat ik het niet wilde vieren?
Dat spijt me dan, maar ik wilde gewoon iets leuks voor je doen.
Ik ga naar bed.
Het wordt zo langzamerhand trouwens tijd dat je op jezelf gaat wonen.
Goedemorgen.
Ryan vindt dat hij wel alleen naar huis kan gaan.
Niet alleen. Samen met Cesco, op de fiets.
Dan moet je wel altijd je helm opdoen.
Maar dan zie ik er stom uit.
En je moet 'n fluorescerend hesje aan, en onze vaste route gebruiken.
Alleen op die voorwaarden mag het.
Ga je nu boven je tanden poetsen?
Netjes, hoor.
Ik ga vandaag officieel weer aan de slag.
- Hoe gaat het met je? - Heel goed, dank u.
Mooi zo. Ga zitten.
- Waarom loopt Tommy Lee nog vrij rond? - We doen wat we kunnen. Dat weet je.
- Wordt Lynn Dewhurst gevolgd? - Wie?
De moeder van Tommy Lee Royce.
Als 't goed is, zet men alle middelen in.
Maar ik zal het navragen. Ik check het hoogstpersoonlijk.
Is al bekend wie z'n vader is? Wie weet zit hij daar.
- Vast wel. - Nee, niemand weet wie z'n vader is.
Is z'n celgenoot al ondervraagd?
Misschien heeft hij hem dingen verteld.
Dat zal ik ook navragen, maar ik neem aan dat...
Heeft een van jullie de burgers expliciet om hulp gevraagd?
Jazeker. Dat heb ik gedaan.
Houden we de afhaalchinezen in de gaten?
Waarom zouden we dat moeten doen?
Hij kwam bij die chinees op Milton Avenue.
Dat zegt toch niks, Catherine.
O nee? Het lijkt mij juist goed recherchewerk.
Schrijft u die niet op?
Ik leg het ze wel voor. We zijn blij dat je terug bent, Catherine.
Catherine, kom eens even.
Goedemorgen.
Ik bezorg post in die grote flatgebouwen.
In een van die flats, bij nummer 20 op vier hoog...
komt er door de brievenbus een vreselijke stank naar buiten...
en het stikt van de vliegen. Misschien ligt er een dode hond.
Breng verslag uit, Twiggy.
Hallo, Ryan.
Weet je nog wie ik ben? Ik ben je vader.
- Herken je me? - Jawel.
Je hebt vast heel veel slechte dingen over me gehoord.
Maar die kloppen niet allemaal.
Volgens m'n oma zat je onder de drugs.
Ik ben niet aan de drugs.
Ik ben echt je vader, Ryan.
Maar het punt is...
dat ze me niet mag.
Daarom wil ze niet dat ik contact met je heb.
Hoe heet je?
- Zeg maar gewoon 'papa'. - Maar hoe heet je dan?
Ik heet Tommy.
Ik heb nooit een vader gehad.
Ik ben je vader. Jouw vader.
Ik kom al weken naar je kijken als de school uit gaat...
omdat ik graag met je wil praten, maar er is altijd iemand bij je.
Vandaag niet.
- Hoe is het? - Ik mag niet met onbekenden praten.
Maar ik ben geen onbekende. Ik ben je vader.
Weet je, ik wil gewoon dat je weet wat voor iemand ik ben...
zodat je weet dat niet alle slechte dingen die ze je vertellen waar zijn.
Wat voor slechte dingen?
Ik heb een paar keer wat domme dingetjes gedaan.
Ik ben buiten m'n schuld om bij iets betrokken geraakt...
maar nu ben ik degene die het allemaal op z'n dak krijgt.
- Dat heb ik ook vaak. - O ja?
Vandaag had Max alle handdoekjes in de wc eruit getrokken...
maar de juf riep meteen dat ik het gedaan had.
- Ik krijg altijd overal de schuld van. - Precies.
Waar woon je?
Kunnen we een stukje varen?
Op zich wel, maar ik zit nu even zonder benzine.
- Hoe lang woon je hier al? - Ik leen het hier alleen maar even.
- Mag ik ook een sigaret? - Nee.
- Waarom niet? - Roken is slecht voor je.
Je doet het zelf ook.
Eén trekje dan.
M'n oma zegt ook dat roken niet mag, maar ze doet het zelf ook.
Vertel eens over je moeder.
We bezoeken haar soms in Heptonstall.
- Hoe bedoel je? - Daar ligt ze begraven.
- Wanneer is ze doodgegaan? - Toen ik net geboren was.
- Hoe is ze dan doodgegaan? - Weet ik niet.
Maar nu heb ik oma en tante Clare.
- Waar was jij dan? - Ik was een tijd weg.
Niemand heeft me ooit verteld dat ze dood was.
Zal ik m'n oma vertellen dat je niet aan de drugs bent...
en dat je echt m'n vader bent?
Ik zei toch dat ze me moeten hebben terwijl het mijn schuld niet is?
Nou, zij werkt toch bij de politie?
Als ze weten waar ik zit, pakken ze me op en stoppen ze me in de cel.
- Waarom? - Omdat ik dingen gedaan heb.
Dus je mag niks tegen haar zeggen.
- Maar als het jouw schuld niet is... - Ze geloven me toch niet.
Beloof me dat je je mond houdt, zelfs tegen haar. Vooral tegen haar.
Dat beloof ik.
Als je straks weer benzine hebt, gaan we dan een eindje varen?
- Nou, dat... - Wij met z'n tweetjes?
We kijken wel. Misschien.
Ga nu maar naar huis, voordat ze zich zorgen gaan maken.
- Mag ik morgen weer komen? - Breng je dan wat melk mee?
- Tot ziens. - Pas goed op jezelf.
Niks zeggen, hè. Tegen niemand.
We hebben twee lijken gevonden in een flat in Sowerby Bridge.
Het ene was van Lewis Whippey...
en het andere van een zekere Brett McKendrick.
Volgens de patholoog lagen ze er al bijna een maand.
De keuken zat onder de bloedsporen, die we hebben laten analyseren.
Het bloed blijkt niet van Lewis Whippey...
of Brett McKendrick te zijn...
maar van Tommy Lee Royce.
Daar hebben ze dus verstopt gezeten.
M'n collega's zijn er geweest, maar...
Hij kan nooit ver gekomen zijn.
En hij moet behoorlijk gewond zijn, want hij heeft veel bloed verloren.
Ontstoken wond, bloedvergiftiging.
- Zou hij dood kunnen zijn? - Dat is zeker denkbaar.
Een van de lijken in het flatgebouw in West Yorkshire...
blijkt van Lewis Whippey te zijn...
die werd gezocht in verband met de moord op agente Kirsten McAskill.
Tommy Lee Royce...
de andere verdachte van de moord op de 24-jarige agente...
verbleef in dezelfde woning in Sowerby Bridge.
De politie heeft de bevolking gevraagd naar hem uit te kijken.
Men benadrukt wel dat hij gevaarlijk is, en mogelijk ook gewapend.
- Fijn dat je wilde komen. - Niks te danken, hoor.
Volgens Jenny betaal je m'n salaris niet meer uit...
omdat ik moet beseffen dat m'n daden ook gevolgen hebben voor anderen.
Volgens jou is het mijn schuld dat je dochter is verkracht en vernederd.
Ik had je omwille van m'n dochter om salarisverhoging gevraagd.
In het licht van de manier waarop je m'n vader hebt bestolen...
leek me dat geen onredelijk verzoek.
Het idee om je dochter te ontvoeren zou nooit in me opgekomen zijn...
als je gewoon meteen ja had gezegd op m'n verzoek.
Het klopt dus wat je zei, Nevison.
Ook jouw daden hebben gevolgen gehad voor anderen.
Vuile schoft.
Ga nu maar weer.
Papa, ik ben het.
- Wie is dat? - Cesco, m'n vriendje.
Hij geloofde niet dat ik een vader heb.
Mogen we erin? Ik heb melk bij me.
- Hoe hard kan hij varen? - We varen niet.
Nog niet, maar straks wel, want we gaan benzine kopen, hè papa?
- Mag ik 't stuur zien? - Hij heeft geen stuur.
- Hoe bestuur je 'm dan? - Met een knuppel.
- Mag hij 'm zien? - Nu even niet.
- Waarom is de kachel niet aan? - Het is niet zo koud.
- Het is ijskoud. - Jij mag ook meevaren. Toch, papa?
Op zich wel, maar deze keer neemt m'n vader alleen mij mee.
Toch? Als we weer benzine hebben?
Ja, hoor.
Straks vreten ze me op.
- Wat is het probleem? - Dat hij de kindertjes bang maakt.
Is het niet net omgekeerd?
Jamie, luister nou naar me.
In ons land komen helemaal geen krokodillen voor.
Daarvoor moet je naar Australië.
Ze loeren op je met hun van slijm druipende bekken.
In welke film zat ook weer die tik-tak-krokodil?
- 'Peter Pan'. - Dat is waar ook.
Volgens mij heeft hij die zitten kijken bij het blowen.
Kijk nou uit. Straks eten ze je op.
- Hou haar maar even bij je. - Ik kan die beesten horen denken.
Shaf, zijn er daar bij jou nou echt mensen in gevaar?
Nee, tenzij Tarzan z'n knie schaaft als hij van de schommel valt.
Heeft Badal alles wat hij heeft opgeschreven al nagetrokken?
- Ik neem aan van wel. - Heeft u dat bij hem nagevraagd?
- Dat kan toch niet. - Of heeft hij het briefje weggegooid?
Nee, hij heeft het in z'n zak gestoken.
Hij wilde er serieus werk van maken.
Jullie gladjakkers dekken elkaar ook altijd, hè.
- Pardon? - Net als toen met Marcus Gascoigne.
Naar m'n kamer, brigadier.
Is er navraag gedaan in de ziekenhuizen?
In m'n kamer, Catherine.
En bij Roger Elgood, die huisarts in Ripponden...
die blanco recepten uitdeelde? Weet u wel wat er in uw district speelt?
- Royce kent die Elgood toch niet? - O nee?
- Ben je niet te snel weer begonnen? - Vast wel, maar wat moet ik dan?
- Jullie laten hem gewoon rondlopen. - Het is dat jij het bent...
- Ik ga naar huis. - Ik wil dat je naar m'n kamer komt.
- Jullie zijn gedresseerde apen. - Dat pik ik niet, ziek of niet.
- Rot toch op. - Lever je epauletten anders maar in.
U mag ze hebben.
Stop ze maar in uw reet. Hier. Raap zelf maar op.
- Nu heb je een probleem. - Het zal me wat. Doei.
- Heb je je vriendje niet meegenomen? - Hij wilde niet mee.
Hij vond je niet aardig.
- O nee? - Dat was je ook niet.
- Vind je dat? - Wat is er?
Je zou het tegen niemand zeggen.
Ik dacht dat je grote mensen bedoelde.
- Tegen helemaal niemand. - Sorry.
Geeft niet, hoor.
Ga daar maar kijken. Ik heb iets voor je.
- Wat dan? - Dat is een verrassing.
Toe dan. Je hoeft nergens bang voor te zijn, hoor.
Of ben je soms bang voor mij?
Rebecca Cawood geliefde dochter en zus
thuis
- Met mij. Waar ben je in hemelsnaam? - Hoezo?
- Niemand wist waar je was. - Wat is er dan?
Ryan was om 17.20 uur nog niet thuis...
dus toen heb ik Cesco's moeder gebeld...
en weet je wat die zei?
Dat Ryan Cesco heeft meegenomen naar z'n vader...
op z'n woonboot in het kanaal.
- Waar zit je? - Maar hoe... Hoe weet Cesco dat dan?
- Ze zijn er gisteren geweest. - Oké, ik kom eraan.
Bel Cesco terug, en vraag hem... Ik heb zelf het nummer niet bij me.
Vraag hem de locatie, naam en kleur van de boot...
Elke snipper informatie is welkom.
Shaf, gelukkig. De inspecteur neemt natuurlijk niet op.
Luister goed naar me.
- Je zit zwaar in de problemen. - Luister even.
Ik denk dat Tommy Lee op een woonboot in het kanaal bij Hebden Bridge zit.
Vraag om een helikopter, vuurwapens, een bijstandteam en een hond.
- Weet je dat wel zeker, Catherine? - Alarmeer nu meteen de inspecteur.
Je bent bang voor 'm, maar je doet 't maar.
Er moet nu actie ondernomen worden.
En...
- volgens mij is Ryan bij hem. - Ik ga het nu doen.
- Heeft u een verzamelpunt, brigadier? - Nog niet.
- Kunt u de boot observeren? - Zo meteen wel.
Onderneem pas actie als er versterking is.
Ja, hoor.
- Ik moet nu echt weg. - Papa. Zeg weer 'papa' tegen me.
- Ik moet nu echt weg, papa. - Ik vond 't zo fijn dat je papa zei.
Maar ik was eigenlijk wel verbaasd dat je dat vriendje had meegenomen.
Ja, omdat hij me niet geloofde.
- Ik had al thuis moeten zijn. - Je mocht het tegen niemand zeggen.
Er gebeurt heus niks.
- Denk je dat? - Ja.
Het zou me niks verbazen als je me vernacheld hebt, beste Ryan.
Wat betekent dat?
Ik denk dat het voor mij nu tijd is om...
Om op te krassen.
- Toch niet omdat ik 't 'm verteld heb? - Jawel, juist daarom.
Ik zeg het echt tegen niemand anders.
- Wil je er nog een? - Ik heb deze nog lang niet op.
Ik heb wat benzine gescoord.
Het zou me wel leuk lijken als we samen gingen.
Dat wilde je toch?
Want ik vind het een waardeloos idee om je hier...
bij je oma achter te laten.
- Waarom was je niet op je werk? - Ik heb ontslag genomen.
- Waar heb je het over? - Dat zeg ik toch?
Waar was je dan?
Nergens.
- Wat is er dan gebeurd? - Ik ben er helemaal klaar mee.
We wachten nu eerst op de rest. Ja toch, zeker?
Als ik meega, moet ik 't wel tegen m'n oma zeggen...
anders maakt ze zich ongerust.
- Ik geloof er niks van. - Jawel, hoor.
Ze houdt namelijk helemaal niet van je. Ze vindt je een irritant rotjoch.
Helemaal niet.
Er zijn nog wat dingen die ik je niet verteld heb.
De reis die we samen gaan ondernemen...
is misschien anders dan je had verwacht.
Het is niet zomaar een gewoon reisje.
- Ik wil niet meer met je mee. - Nee...
ik denk juist dat het beter is dat je wel met me meegaat.
Ik denk dat we allebei altijd buitenbeentjes zullen blijven.
Ik wil niet dat je dezelfde ellende moet doormaken...
als ik heb doorgemaakt.
En dat gebeurt anders wel.
Help.
Oma.
- Laat hem gaan. - Dat had je gewild.
- Je moet mij hebben, niet hem. - Ik heb schijt aan jou.
Weet je wat ik zou willen? Dat je zo lang en zo ongelukkig mogelijk leeft.
Ik wil dat je nooit vergeet, pokkenwijf...
dat je er zelf om gevraagd hebt.
Het is allemaal jouw schuld. Dit alles komt alleen door jou.
En denk maar niet dat jij mij gevonden hebt.
Ik heb jou gevonden.
- Ga naar buiten. - En jij dan?
Nu meteen.
Zo, nu heb jij hulp nodig om je kont af te vegen.
- Maak me af. - O ja?
Geef de aansteker hier.
- Waarom zou ik? - Maak me af.
Maak me af.
Pokkenwijf. Pokkenwijf.
Teringwijf dat je bent.
Pokkenwijf.
Catherine?
Taylor wil dat je nog drie weken thuisblijft.
Als je je toch op het bureau vertoont, trapt hij je de trap af.
Oké.
Je hebt hem te pakken.
Fijn dat je belde.
- Zullen we... - Is goed.
Fijn dat je gekomen bent.
Het spijt me dat ik je verjaardag heb verpest.
En ik heb er spijt van dat ik...
Wanneer je kind straks geboren is, zul je het begrijpen.
Als je een kind verliest, voelt het alsof...
Zoiets valt bijna niet te verwerken. Je wordt een beetje gek.
Het is niet eerlijk ten opzichte van je andere kinderen...
dat ze hun ouder zo moeten meemaken. Het spijt me dat dat gebeurd is.
Dat ik het heb laten gebeuren.
Ik weet dat ze niet perfect was. Dat weet ik heus wel.
Ik wou dat ik je kon laten zien hoeveel ik van je hou.
Mama...
Ik ben zo trots op je.
Hoe zit het nou met jou en papa en Ros?
Ach, dat...
Weet je, je vader en ik waren vast nooit uit elkaar gegaan als...
Maar het is nou eenmaal gebeurd, dus...
Ryan blijft me vast tot waanzin drijven met de dingen die hij flikt.
Misschien was het stom van me...
maar ik weet niet wat ik anders had moeten doen.
- Dat weet ik. - Was een pleeggezin beter geweest?
- Iedereen heeft me erom gehaat. - Mama...
niemand haat je.